ଓଡ଼ିଆ ଭାଗବତର ସରଳ ବ୍ୟାଖ୍ୟା — ଭାଗ ୯

ଓଡ଼ିଆ ଭାଗବତର ସରଳ ବ୍ୟାଖ୍ୟା — ଭାଗ ୯

ଲେଖକ : ଲୋକନାଥ ମିଶ୍ର MA, LLB, IRS (Retired)

ନାରଦ ମୁନିଙ୍କ ପୂର୍ବଜନ୍ମ — ଜଣେ ଛୋଟ ପିଲା କିପରି ଭଗବାନଙ୍କ ଭକ୍ତ ହେଲା -!

ଆମେ ଗତ ଭାଗରେ ଜାଣିଲୁ ଯେ ନାରଦ ମୁନି ବ୍ୟାସଦେବଙ୍କୁ ନିଜର ପୂର୍ବଜନ୍ମର କଥା କହିଥିଲେ ।

ଏବେ ଆମେ ସେହି କଥାକୁ ବହୁତ ସରଳ ଭାବରେ ବୁଝିବା ।

ଏହି କଥାରେ ଜଣେ ଛୋଟ ପିଲା ଅଛି । ତାଙ୍କର ଧନ ନାହିଁ । ବଡ଼ ଘର ନାହିଁ । ବଡ଼ ପରିବାର ନାହିଁ । ତାଙ୍କର କୌଣସି ବଡ଼ ପଦବୀ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ ।

କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଗୋଟିଏ ବଡ଼ ଜିନିଷ ଅଛି ।

ସେହି ଜିନିଷ ହେଉଛି — ଭକ୍ତି ।

୧ . ଛୋଟ ପିଲାଟିର ଜୀବନ -!

[ମୂଳ ସଂସ୍କୃତ ଭାଗବତ]

ନାରଦ ମୁନି କହିଲେ ଯେ ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ସେ ଜଣେ ଛୋଟ ପିଲା ଥିଲେ ।

ତାଙ୍କ ମାଆ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଘରେ ସେବା କରି ଜୀବନ ଚଳାଉଥିଲେ ।

ସେହି ସମୟରେ କିଛି ମହାତ୍ମା ଓ ସାଧୁ ସେହି ସ୍ଥାନକୁ ଆସିଥିଲେ ।

ସେମାନେ କିଛି ଦିନ ସେଠାରେ ରହିଲେ ।

ଛୋଟ ପିଲାଟି ସେମାନଙ୍କର ସେବା କରିବାକୁ ଲାଗିଲା ।

ସେ ଛୋଟ ଥିଲା ।

ତଥାପି ସେ ଭଲ ମନରେ ସାଧୁମାନଙ୍କର ସେବା କରୁଥିଲା ।

୨ . ସେବାରୁ ଭକ୍ତି ଆସିଲା -!

[ମୂଳ ସଂସ୍କୃତ ଭାଗବତ]

ସେହି ସାଧୁମାନେ ଭଗବାନଙ୍କ କଥା କହୁଥିଲେ ।

ଛୋଟ ପିଲାଟି ଚୁପଚାପ ବସି ସେମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣୁଥିଲା ।

ସେ ବହୁତ କିଛି ବୁଝୁ ନଥିଲା ।

କିନ୍ତୁ ସେ ଭଲ ପାଇ ଶୁଣୁଥିଲା ।

ସାଧୁମାନଙ୍କ ସେବା କରିବା ଏବଂ ଭଗବାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣିବା ଫଳରେ ତାଙ୍କ ମନ ଧୀରେ ଧୀରେ ବଦଳିଗଲା ।

ତାଙ୍କ ମନରେ ଭଗବାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଜନ୍ମ ନେଲା ।

ଏହା ପ୍ରଥମ ସ୍କନ୍ଧର ପଞ୍ଚମ ଓ ଷଷ୍ଠ ଅଧ୍ୟାୟର ମୁଖ୍ୟ କଥାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ । ନାରଦଙ୍କ ପୂର୍ବଜନ୍ମର ଏହି ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକ ସେହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି । (Ravi Iyer⁠)

୩ . ପବିତ୍ର ଖାଦ୍ୟର ପ୍ରଭାବ -!

[ମୂଳ ସଂସ୍କୃତ ଭାଗବତ]

ସାଧୁମାନେ ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିଲେ, ତାହାର ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଂଶ ମଧ୍ୟ ପିଲାଟି ଗ୍ରହଣ କରୁଥିଲା ।

ଭାଗବତର ଭାବ ହେଉଛି—ସାଧୁଙ୍କ ସଂସ୍ପର୍ଶ ଓ ସେବା ତାଙ୍କ ମନକୁ ପବିତ୍ର କରିଦେଲା ।

ଏଠାରେ ଆମେ କେବଳ ଖାଦ୍ୟର କଥା ଭାବିବା ନାହିଁ ।

ମୁଖ୍ୟ କଥା ହେଉଛି ସାଧୁସଙ୍ଗ ।

୪ . ସାଧୁସଙ୍ଗ କ’ଣ -!

[ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସଙ୍କ ଭାବବିସ୍ତାର]

ସାଧୁସଙ୍ଗର ଅର୍ଥ କେବଳ ସାଧୁଙ୍କ ପାଖରେ ବସିବା ନୁହେଁ ।

ଭଲ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ରହିବା ।

ଭଲ କଥା ଶୁଣିବା ।

ଅନ୍ୟକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ।

ମନରେ ଅହଂକାର ନ ରଖିବା ।

ଭଗବାନଙ୍କୁ ମନେ ପକାଇବା ।

ଏସବୁ ମଧ୍ୟ ସାଧୁସଙ୍ଗର ଫଳ ।

ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସଙ୍କ ଓଡ଼ିଆ ଭାଗବତର ବଡ଼ ବିଶେଷତା ହେଉଛି—କଠିନ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ସାଧାରଣ ଲୋକ ବୁଝିପାରିବା ଭଳି କରିବା । ତାଙ୍କ ରଚନାକୁ କେବଳ ଅନୁବାଦ ନୁହେଁ, ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଓ ଭାବବିସ୍ତାର ସହିତ ଏକ ସାଂସ୍କୃତିକ ରୂପାନ୍ତର ବୋଲି ଅଧ୍ୟୟନମାନେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି । (ntm.org.in⁠)

୫ . ସାଧୁମାନେ ଚାଲିଗଲେ -!

[ମୂଳ ସଂସ୍କୃତ ଭାଗବତ]

କିଛି ଦିନ ପରେ ସେହି ମହାତ୍ମାମାନେ ସେଠାରୁ ଚାଲିଗଲେ ।

ଛୋଟ ପିଲାଟି ଏକା ହୋଇଗଲା ।

କିନ୍ତୁ ସେ ସାଧୁମାନଙ୍କଠାରୁ ଯାହା ଶିଖିଥିଲା, ତାହା ତାଙ୍କ ମନରେ ରହିଗଲା ।

ଏହା ଆମ ପାଇଁ ବଡ଼ ଶିକ୍ଷା ।

ଭଲ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ କିଛି ସମୟ ରହିଲେ ମଧ୍ୟ ତାହା ଜୀବନକୁ ବଦଳାଇପାରେ ।

୬ . ମାଆଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ -!

[ମୂଳ ସଂସ୍କୃତ ଭାଗବତ]

ପିଲାଟି ତାଙ୍କ ମାଆଙ୍କ ସହିତ ରହୁଥିଲା ।

ଦିନେ ରାତିରେ ତାଙ୍କ ମାଆ ଗାଈର କ୍ଷୀର ଆଣିବା ପାଇଁ ବାହାରକୁ ଗଲେ ।

ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ ସାପ କାମୁଡ଼ିଲା ।

ତାଙ୍କ ମାଆଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲା ।

ପିଲାଟି ଏକା ହୋଇଗଲା ।

ଏହି ଘଟଣା ତାଙ୍କ ଜୀବନକୁ ଆଉ ଏକ ନୂଆ ଦିଗ ଦେଲା ।

୭ . ଦୁଃଖକୁ ସେ ଭଗବାନଙ୍କ ଦିଗରେ ନେଲେ -!

[ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସଙ୍କ ଭାବବିସ୍ତାର]

ସାଧାରଣ ମଣିଷ ଦୁଃଖ ପାଇଲେ ଭାଙ୍ଗିପଡ଼େ ।

କିନ୍ତୁ ଭକ୍ତ ଦୁଃଖକୁ ଭଗବାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଯିବାର ଏକ ସୁଯୋଗ ଭାବରେ ଦେଖେ ।

ଏଠାରେ ଆମେ ଗୋଟିଏ ଗଭୀର କଥା ବୁଝିପାରିବା ।

ଦୁଃଖ ଆସିଲେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଦେବା ନୁହେଁ । ଦୁଃଖ ସମୟରେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଆହୁରି ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଧରିବା ।

ଏହା ହେଉଛି ଭାଗବତର ଭକ୍ତିମୟ ଶିକ୍ଷା ।

୮ . ପିଲାଟି ଘର ଛାଡ଼ିଲା -!

[ମୂଳ ସଂସ୍କୃତ ଭାଗବତ]

ମାଆଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ପିଲାଟି ଏକା ହୋଇଗଲା ।

ସେ ଘର ଛାଡ଼ି ଚାଲିଗଲା ।

ସେ ଦୂରକୁ ଦୂରକୁ ଗଲା ।

ତାଙ୍କ ମନରେ ଏକମାତ୍ର ଇଚ୍ଛା ଥିଲା ।

ଭଗବାନଙ୍କୁ ଜାଣିବା ।

ସେ ଏକ ଗଛ ତଳେ ବସିଲା ।

ମନକୁ ଶାନ୍ତ କଲା ।

ଭଗବାନଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲା ।

୯ . ଭଗବାନଙ୍କ ଦର୍ଶନ -!

[ମୂଳ ସଂସ୍କୃତ ଭାଗବତ]

ଧ୍ୟାନ କରୁ କରୁ ତାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଭଗବାନଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ରୂପର ଅନୁଭବ ହେଲା ।

ସେ ବହୁତ ଆନନ୍ଦ ପାଇଲା ।

ସେ ପୁଣି ସେହି ଦର୍ଶନ ପାଇବାକୁ ଚାହିଁଲା ।

କିନ୍ତୁ ସେହି ଦର୍ଶନ ଆଉ ରହିଲା ନାହିଁ ।

ତାହା ପରେ ତାଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ବାଣୀ ମିଳିଲା ।

ତାଙ୍କୁ କୁହାଗଲା ଯେ ଏହି ଜନ୍ମରେ ସେ ପୁଣି ସେହି ଦର୍ଶନ ପାଇବେ ନାହିଁ ।

କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ଭକ୍ତି ବ୍ୟର୍ଥ ଯିବ ନାହିଁ ।

ପରବର୍ତ୍ତୀ ଜନ୍ମରେ ସେ ଭଗବାନଙ୍କ ଅତି ନିକଟ ହେବେ ।

ଏହି ଘଟଣା ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତର ପ୍ରଥମ ସ୍କନ୍ଧର ଷଷ୍ଠ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଆସିଛି । (Vanisource⁠)

୧୦ . ଏଠାରୁ ଆମେ କ’ଣ ଶିଖିବା -!

[ଆମର ସରଳ ବ୍ୟାଖ୍ୟା]

ଜଣେ ଛୋଟ ପିଲା ଥିଲା ।

ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଧନ ନଥିଲା ।

କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ମନ ଭଲ ଥିଲା ।

ସେ ସାଧୁଙ୍କ ସେବା କଲା ।

ସେ ଭଗବାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣିଲା ।

ସେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ମନେ ପକାଇଲା ।

ଦୁଃଖ ଆସିଲା ।

ତଥାପି ସେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଲା ନାହିଁ ।

ଏହି କାରଣରୁ ତାଙ୍କ ଜୀବନ ବଦଳିଗଲା ।

୧୧ . ପିଲାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସରଳ ଶିକ୍ଷା -!

[ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସଙ୍କ ଭାବଧାରାକୁ ଆଧାର କରି ସରଳ ବ୍ୟାଖ୍ୟା]

ଆମେ ବଡ଼ ହେଲେ ଭକ୍ତ ହେବୁ ବୋଲି ଭାବିବା ନାହିଁ ।

ଛୋଟବେଳୁ ଭଲ ହେବା ।

ମାଆବାପାଙ୍କ କଥା ଶୁଣିବା ।

ଗୁରୁଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ।

ଭଲ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ରହିବା ।

ମିଛ ନ କହିବା ।

କାହାକୁ ଅନାବଶ୍ୟକ ଦୁଃଖ ନ ଦେବା ।

ଅନ୍ୟକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ।

ଭଗବାନଙ୍କୁ ମନେ ପକାଇବା ।

ଏହି ଛୋଟ ଛୋଟ କାମ ହିଁ ମଣିଷର ମନକୁ ବଡ଼ କରେ ।

୧୨ . ଏହି ଘଟଣାର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ କଥା -!

ଜଣେ ଛୋଟ ପିଲା ସାଧୁମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣିଲା ।

ସେହି କଥା ତାଙ୍କ ମନରେ ରହିଗଲା ।

ସେହି ମନ ଭକ୍ତିରେ ଭରିଗଲା ।

ପରେ ସେହି ପିଲା ହେଲେ ନାରଦ ମୁନି ।

ତେଣୁ ଭାଗବତ ଆମକୁ କହେ—

ଭଲ କଥା ଶୁଣ ।
ଭଲ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ରହ ।
ଭଲ କାମ କର ।
ଭଗବାନଙ୍କୁ ମନେ ପକା ।
ତାହେଲେ ଧୀରେ ଧୀରେ ତୋର ମନ ବଦଳିଯିବ ।

ଏହି ହେଉଛି ନାରଦଙ୍କ ପୂର୍ବଜନ୍ମର କାହାଣୀର ସରଳ ଶିକ୍ଷା ।

ଆଗାମୀ ଭାଗରେ -!

ପରବର୍ତ୍ତୀ ଭାଗରେ ଆମେ ଜାଣିବା—

ସେହି ଛୋଟ ପିଲା ପରେ କିପରି ନାରଦ ମୁନି ହେଲେ । ତାଙ୍କ ହାତରେ ବୀଣା କାହିଁକି ଆସିଲା । ସେ କାହିଁକି ସବୁ ଲୋକଙ୍କୁ ଭଗବାନଙ୍କ ନାମ ଓ ଭକ୍ତିର କଥା କହୁଥିଲେ ।

ଲେଖକ : ଲୋକନାଥ ମିଶ୍ର
MA, LLB, IRS (Retired)