❀꧁❣️ସକାଳର ଭକ୍ତି ଅର୍ଘ୍ୟ❣️꧂❀ ♾️♾️♾️♾️⭕⭕♾️♾️♾️♾️ ଏମନ୍ତ ଭାଳି ନନ୍ଦରାଣୀ। ମନ ବଚନ ଚିତ୍ତେ ଗୁଣି।ନ ଜାଣି ବାଇ ପ୍ରାୟ ହୋଇ। ଭାଳଇ ଦଶଦିଗ ଚାହିଁ। ପୁଣି କ୍ଷଣକେ ଅନୁମାନି। ଚିତ୍ତେ ଚିନ୍ତଇ ଭୟ ଘେନି।ଯାହାର ମାୟା ଘୋର ଭ୍ରମେ। ଜୀବ ଭ୍ରମଇ ପଥଶ୍ରମେ। ମୁହିଁ ମୋହର ଏ ସଂସାର। ପତି ତନୟ ବନ୍ଧୁ ମୋର।ସ୍ଵାମୀର ପତ୍ନୀ ମୁହିଁ ସରି। ସର୍ବ ସମ୍ପଦ ମୁଁ ଆବୋରି। ଏ ଗୋପୀ ଗୋପ ଗୋରୁ ଧନ। ସର୍ବ ଆବୋରି ମୋର ମନ।ଯାର […]
ସକାଳର ଭକ୍ତି ଅର୍ଘ୍ୟ Read More »
ହିରଣ୍ୟକଶ୍ୟିପୁ ଓ ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ ମରୀଚି ଋଷିଙ୍କ ପୁତ୍ର କଶ୍ୟପ ଦିନଚର୍ଯ୍ୟା ଅନ୍ତେ ସନ୍ଧ୍ୟା ଆଳତି ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଥାନ୍ତି Ι ଏକାଗ୍ରତାର ସହ ଧ୍ୟାନ କରିବାପାଇଁ ସେ ବସିବା ବେଳକୁ ଦକ୍ଷ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ କନ୍ୟା ତଥା ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ଦିତି ସେହି ସମୟରେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କର ଉପାସନା କକ୍ଷରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ Ι ତାଙ୍କର ରୂପ ସଜ୍ଜାରେ ,ଭାବ ଭଙ୍ଗୀରେ ଓ କଟାକ୍ଷରେ ପ୍ରେମ ନିବେଦନ ଝଲସୁଥିଲା Ι ସେ ମୁନିଙ୍କର ଧ୍ୟାନ ଭଙ୍ଗ
ହିରଣ୍ୟକଶ୍ୟିପୁ ଓ ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ Read More »
❀꧁❣️ସକାଳର ଭକ୍ତି ଅର୍ଘ୍ୟ❣️꧂❀ ♾️♾️♾️♾️⭕⭕♾️♾️♾️♾️ ଶୁଣି ବୋଲନ୍ତି ନନ୍ଦରାୟ। ଭୋ ମୁନି ନ କର ତୁ ଭୟ। ତୋ ତହୁଁ ନ ଜାଣିବେ ଆନ। ଏମନ୍ତ ଅଛି ମୋର ସ୍ଥାନ। କହି କରାଇ ସାବଧାନ। ଆଣିଲା ହୋମର ବିଧାନ। ଦ୍ଵିଜ ବେଭାରେ ଶୁଚିମନ୍ତ। ସଂସ୍କାର କଲେ ବେନିସୁତ। ଗାର୍ଗ୍ୟ ଅଇଲେ ଯହିଁ ପାଇଁ। ଦେଖିଲେ ନନ୍ଦପୁତ୍ର ଦୁଇ। ନୟନେ ଦେଖି ନିସ୍ତରିଲେ। ବେଦବଚନେ ସ୍ତୁତି କଲେ। ବିଚାରି ହୃଦେ ପରିମାଣି। ଜ୍ଞାନଦର୍ଶନେ ମୁନିମଣି। ସଭୟ କରି ହୃଦଗତେ।
ସକାଳର ଭକ୍ତି ଅର୍ଘ୍ୟ Read More »
.ଆସନ୍ତୁ ପଢିବା ଗୀତା…. ଅଧ୍ୟାୟ ୧୭ – ଶ୍ଳୋକ ୯ – ଶ୍ରଦ୍ଧାତ୍ରୟ ବିଭାଗ ଯୋଗଃ କଟ୍ଵମ୍ଲଲଵଣାତ୍ୟୁଷ୍ଣତୀକ୍ଷ୍ଣରୂକ୍ଷଵିଦାହିନଃ | ଆହାରା ରାଜସସ୍ୟେଷ୍ଟା ଦୁଃଖଶୋକାମୟପ୍ରଦାଃ || 9 || କଟୁ ବା ପିତା,ଖଟା, ଲବଣାକ୍ତ , ଗରମ, ରୁକ୍ଷ ବା କଠିନ ଓ ଶୁଷ୍କ ଏବଂ ଯାହା ପେଟ ଓ ପାଟି ପୋଡାଜଳା କରେ ଏହିସବୁ ଖାଦ୍ୟ ରାଜସୀକ ଲୋକର ପ୍ରୀୟଖାଦ୍ୟ । ପୁଣି ଏହି ଖାଦ୍ୟସବୁ ରୋଗ, ଶୋକ ଦୁଃଖ କଷ୍ଟ ସୃଷ୍ଟି କାରକ । ✿❣️༒
ଆସନ୍ତୁ ପଢିବା ଗୀତା…. Read More »
❀꧁❣️ସକାଳର ଭକ୍ତି ଅର୍ଘ୍ୟ❣️꧂❀ ♾️♾️♾️♾️⭕⭕♾️♾️♾️♾️ ଉପସ୍ଥାପନା – ଗୁରୁ ଚରଣାଶ୍ରିତ ବିଶ୍ଵନାଥ ନାୟକ ତୁ କିମ୍ପା ଡରୁ ଦେବଗଣେ। ସେବନ୍ତି ତୋହର ଚରଣେ।ତୋ ତୁଲେ କେ କରୁ ସଂଗ୍ରାମ। ଦେବେ ନୁହଁନ୍ତି ସରିସମ। ତୋହର ଶୁଣି ଧନୁଘୋଷେ। ପଳାନ୍ତି ସଂଗ୍ରାମୁଁ ତରାସେ।ଜୀବନ ପାଇଁ ଛାଡ଼ି ରଣ। ବେଗେ ପଳାନ୍ତି ଦେବଗଣ। କେ ପିନ୍ଧି ନ ପାରନ୍ତି ବାସ। କାହାର ଭୟେ ଫିଟେ କେଶ।ନିସତେ ନ ପଳାନ୍ତି ଯେହୁ। ନ ମାରି ତାଙ୍କୁ ଦୟା ବହୁ। ଜୀବନ ପାଇଁ
ସକାଳର ଭକ୍ତି ଅର୍ଘ୍ୟ Read More »
ଭାଗବତ ୨ ♾️♾️⭕⭕♾️♾️ ଶୀତଳ ବହଇ ପବନ। ଦେବକୀ ପାଇଲା ଚେତନ।ଚକ୍ଷୁ ଫେଇଣ ଚାହେଁ ଧୀରେ। ଯେହ୍ନେ ଉଦୟ ଦିନକରେ। ଚାହିଁଲା ପୁତ୍ରର ବଦନ। ଚକିତେ ହୋଇ ଛନ୍ନଛନ୍ନ।ଅପୂର୍ବ କାହୁଁ ଏ ଅଇଲା। ଜଗତେ ନାହିଁ ନା ଦେଖିଲା। ଏ ତ ପୁରୁଷଙ୍କ ଉତ୍ତମ। କି ଅବା ପ୍ରଭୁ ଭଗବାନ।ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆନନ୍ଦ ଜ୍ଞାନମୟ। ଦେଖି ପାଇଲା ଦେବୀ ଭୟ। ବିକଳେ ବେନିକର ଯୋଡ଼ି। ହା କୃଷ୍ଣ ବୋଲି ପାୟେ ପଡ଼ି।ଚଞ୍ଚଳ ମନ କରି ସ୍ଥିର। ଦେବକୀ ବୋଲଇ
ଆସ ଆଜିଠାରୁ ଭାଗବତ ପଢିବା —….!♾️♾️♾️♾️⭕⭕♾️♾️♾️♾️ ତୁ ଏବେ ମୋର ଘରେ ନାଥ। ଅଂଶେ ହୋଇଲୁ ଦେହବନ୍ତ।ଜାଣିଲି ଯେତେକ ଅସୁର। ମାରି କରିବୁ ମହୀ ସ୍ଥିର। ତୋର ଜନମ ମୋର ଘରେ। ଶୁଣିଣ କଂସ କୋପଭରେ।ଛ ପୁତ୍ର ମାଇଲା ମୋହର। ତୁ କି ନଜାଣୁ ଚକ୍ରଧର। ପ୍ରହରୀମାନେ ଜଗିଛନ୍ତି। ଶୁଣିବେ ବୋଲି ମନେ ଭୀତି।କଂସକୁ କହିବେ ତୁରିତେ। ସେ ଆସି ମାରିବଟି ତୋତେ। ତୋତେ ହିଁ ତୁହି ରକ୍ଷା କର। ମୁଁ ଛାର ମନୁଷ୍ୟ ମାତର।ଏମନ୍ତେ ଗଡ଼ଘାଲି
ଆସ ଆଜିଠାରୁ ଭାଗବତ ପଢିବା —….! Read More »
