ଉତ୍ତରାଙ୍କ ପାଇଁ ବିରାଟଙ୍କ ପ୍ରସ୍ତାବ ଓ ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କ ସହ ବିବାହ ।

ମହାଭାରତ ଗଦ୍ୟରେ – ଭାଗ ୮୪ : ଉତ୍ତରାଙ୍କ ପାଇଁ ବିରାଟଙ୍କ ପ୍ରସ୍ତାବ ଓ ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କ ସହ ବିବାହ ।

ଦ୍ୱାପର ଯୁଗର ଏକ ମହାକାବ୍ୟମୟ କାହାଣୀ ।

ଲେଖକ – ଲୋକନାଥ ମିଶ୍ର, MA, LLB, IRS (Retired) ।

ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଅଜ୍ଞାତବାସ ଶେଷ ହୋଇଥିଲା । ତେର ବର୍ଷର ଦୁଃଖ ଓ କଷ୍ଟ ପରେ ସେମାନେ ପୁଣି ନିଜର ପ୍ରକୃତ ପରିଚୟ ପାଇଥିଲେ । ମତ୍ସ୍ୟରାଜ ବିରାଟ ଏହା ଜାଣି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଖୁସି ହେଲେ ।

କିଛି ସମୟ ପୂର୍ବରୁ ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କ ରାଜପ୍ରାସାଦରେ ସାଧାରଣ କର୍ମଚାରୀ ଭାବେ ରହୁଥିଲେ, ସେମାନେ ଆଉ କେହି ନୁହନ୍ତି । ସେମାନେ ଥିଲେ ହସ୍ତିନାପୁରର ରାଜପୁତ୍ର । ସେମାନେ ଥିଲେ ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଭୀମ, ଅର୍ଜୁନ, ନକୁଳ ଓ ସହଦେବ ।

ଦ୍ରୌପଦୀ ମଧ୍ୟ ଆଉ ସୈରନ୍ଧ୍ରୀ ନୁହନ୍ତି । ସେ ଥିଲେ ପାଞ୍ଚ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଓ ପାଞ୍ଚାଳୀ ।

ବିରାଟ ରାଜା ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ରାଜସମ୍ମାନ ଦେଲେ । ସେ ନିଜର ପୂର୍ବ ଆଚରଣ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ । ସେ ବୁଝିପାରିଲେ ଯେ ଯେଉଁ କଙ୍କଙ୍କୁ ସେ ଅନେକଥର କଠୋର କଥା କହିଥିଲେ, ସେ ଥିଲେ ସ୍ୱୟଂ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ।

ଯେଉଁ ବଲ୍ଲଭ ରାଜପ୍ରାସାଦର ରୋଷେଇଘରେ କାମ କରୁଥିଲେ, ସେ ଥିଲେ ଭୀମ । ଯେଉଁ ବୃହନ୍ନଳା ରାଜକୁମାରୀ ଉତ୍ତରାଙ୍କୁ ନୃତ୍ୟ ଓ ସଙ୍ଗୀତ ଶିଖାଉଥିଲେ, ସେ ଥିଲେ ମହାବୀର ଅର୍ଜୁନ ।

ବିରାଟଙ୍କ ମନରେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଓ ସମ୍ମାନ ବଢ଼ିଗଲା । ସେ ଭାବିଲେ, ଏହି ମହାନ ରାଜପରିବାର ସହ ତାଙ୍କର ସମ୍ପର୍କ ହେବା ଉଚିତ ।

ବିରାଟଙ୍କ ମନରେ ଏକ ଚିନ୍ତା ଆସିଲା । ତାଙ୍କର ଏକମାତ୍ର କନ୍ୟା ଉତ୍ତରାଙ୍କୁ ସେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସହ ବିବାହ କରିବାକୁ ଚାହିଁଲେ ।

ରାଜା ବିରାଟ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନିଜର ଇଚ୍ଛା ପ୍ରକାଶ କଲେ ।

ସେ କହିଲେ, “ମହାବୀର ଅର୍ଜୁନ, ମୋର କନ୍ୟା ଉତ୍ତରାଙ୍କୁ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ହାତରେ ଦେବାକୁ ଚାହୁଁଛି । ଏହା ମୋ ପାଇଁ ବହୁତ ବଡ଼ ସୌଭାଗ୍ୟ ହେବ ।”

ଅର୍ଜୁନ ବିରାଟଙ୍କ କଥା ଶୁଣିଲେ । କିନ୍ତୁ ସେ ତୁରନ୍ତ ଏହି ପ୍ରସ୍ତାବକୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ ନାହିଁ ।

ଅର୍ଜୁନ ଶାନ୍ତ ଭାବରେ କହିଲେ, “ରାଜନ୍, ଆପଣଙ୍କର ଏହି ସ୍ନେହ ପାଇଁ ମୁଁ କୃତଜ୍ଞ । କିନ୍ତୁ ଉତ୍ତରା ମୋ ପାଇଁ କନ୍ୟା ସମାନ ।”

ବିରାଟ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ ।

ଅର୍ଜୁନ କହିଲେ, “ଅଜ୍ଞାତବାସ ସମୟରେ ମୁଁ ବୃହନ୍ନଳା ରୂପରେ ଉତ୍ତରାଙ୍କୁ ନୃତ୍ୟ ଓ ସଙ୍ଗୀତ ଶିଖାଇଥିଲି । ସେ ମୋତେ ଗୁରୁ ଭାବରେ ସମ୍ମାନ କରେ । ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ନିଜ କନ୍ୟା ପରି ଦେଖେ । ତେଣୁ ତାଙ୍କୁ ପତ୍ନୀ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ମୋ ପାଇଁ ଉଚିତ ନୁହେଁ ।”

ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି ବିରାଟ ନିରବ ହୋଇଗଲେ ।

କିନ୍ତୁ ଅର୍ଜୁନ ତାଙ୍କୁ ନିରାଶ କଲେ ନାହିଁ ।

ସେ କହିଲେ, “ଯଦି ଆପଣ ଚାହାନ୍ତି, ମୋର ପୁତ୍ର ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କ ସହ ଉତ୍ତରାଙ୍କ ବିବାହ ହୋଇପାରେ ।”

ଏହି କଥା ଶୁଣି ବିରାଟଙ୍କ ମୁହଁ ଖୁସିରେ ଭରିଗଲା ।

ଅଭିମନ୍ୟୁ ଥିଲେ ଅର୍ଜୁନ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ପୁତ୍ର । ସୁଭଦ୍ରା ଥିଲେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଭଉଣୀ । ତେଣୁ ଅଭିମନ୍ୟୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ ଭାଣଜା ମଧ୍ୟ ଥିଲେ ।

ଅଭିମନ୍ୟୁ ଯୁବକ ଥିଲେ । ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସାହସୀ ଓ ବୀର ଥିଲେ । ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପରି ସେ ମଧ୍ୟ ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ ।

ଉତ୍ତରା ମଧ୍ୟ ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କ ବିଷୟରେ ଜାଣୁଥିଲେ । ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କ ବୀରତାର କଥା ସେ ଶୁଣିଥିଲେ ।

ବିରାଟ ଏହି ପ୍ରସ୍ତାବକୁ ଆନନ୍ଦରେ ଗ୍ରହଣ କଲେ । ଦୁଇ ରାଜପରିବାର ମଧ୍ୟରେ ବିବାହ ସମ୍ପର୍କ ସ୍ଥିର ହେଲା ।

ଏହି ବିବାହ କେବଳ ଦୁଇ ଯୁବକ ଯୁବତୀଙ୍କର ସମ୍ପର୍କ ନଥିଲା । ଏହା ପାଣ୍ଡବ ଓ ମତ୍ସ୍ୟରାଜ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ନୂଆ ସମ୍ପର୍କ ତିଆରି କଲା ।

ଏହି ସମୟରେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଫେରିଆସିବାର ଖବର ଚାରିଆଡ଼େ ପ୍ରଚାର ହେବାକୁ ଲାଗିଲା । ଅନେକ ରାଜା ଓ ମିତ୍ର ରାଜ୍ୟରୁ ଲୋକମାନେ ବିରାଟଙ୍କ ରାଜ୍ୟକୁ ଆସିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।

ସମସ୍ତେ ଜାଣିଥିଲେ ଯେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କର ଅଜ୍ଞାତବାସ ଶେଷ ହୋଇଛି ।

ଏବେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଏକ ବଡ଼ ପ୍ରଶ୍ନ ଥିଲା ।

ସେମାନେ କି ଶାନ୍ତିରେ ନିଜର ରାଜ୍ୟ ଫେରି ପାଇବେ?

ନା କୌରବମାନେ ପୁଣି ଥରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିବେ?

ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଶାନ୍ତି ଚାହୁଁଥିଲେ । କିନ୍ତୁ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ମନରେ ଶାନ୍ତିର ଚିନ୍ତା ନଥିଲା ।

ତେର ବର୍ଷର ଅପେକ୍ଷା ପରେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ପୁଣି ନିଜ ଅଧିକାର ପାଇଁ ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ ।

ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ଆଖିରେ ମଧ୍ୟ ଏବେ ନୂଆ ଆଶା ଥିଲା । କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ହସ୍ତିନାପୁରର ସେହି ଅପମାନର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଏବେ ମଧ୍ୟ ଥିଲା ।

ସେ ଜାଣୁଥିଲେ, ଆଗାମୀ ଦିନଗୁଡ଼ିକ ସହଜ ହେବ ନାହିଁ ।

ଅଭିମନ୍ୟୁ ଓ ଉତ୍ତରାଙ୍କ ବିବାହ ଦୁଇ ପରିବାରକୁ ନିକଟ କରିବ । କିନ୍ତୁ ଏହା ସହିତ ଆରମ୍ଭ ହେବ ମହାଭାରତର ଆଉ ଏକ ବଡ଼ ଅଧ୍ୟାୟ ।

କୌରବ ଓ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧର ଛାୟା ଧୀରେ ଧୀରେ ଘନ ହେଉଥିଲା ।

ଶାନ୍ତିର ଶେଷ ଆଶା ଏବେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦିଗକୁ ଚାହିଁଥିଲା ।

ଭାଗ ୮୪ର ଶେଷ ।

(ଭାଗ ୮୫ରେ ଜାରି ରହିବ — ଅଭିମନ୍ୟୁ ଓ ଉତ୍ତରାଙ୍କ ବିବାହ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନଙ୍କ ଆଗମନ ଏବଂ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଫେରାଇବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି ।)