ଆକାଶରୁ ସ୍ୱାଧୀନତାର ଗର୍ଜନ
ସମୟ ୧୯୪୭ ମସିହା। ଭାରତ ସ୍ୱାଧୀନ ହେବାକୁ ମାତ୍ର କିଛି ଦିନ ବାକି ଥାଏ। ସେପଟେ ଇଣ୍ଡୋନେସିଆ ଉପରେ ଡଚ୍ (Dutch) ଶାସକମାନେ ଆକ୍ରମଣ କରି ସେଠାକାର ନେତାମାନଙ୍କୁ ବନ୍ଦୀ କରି ରଖିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥାନ୍ତି। ଇଣ୍ଡୋନେସିଆର ମୁକ୍ତି ସଂଗ୍ରାମୀ ସୁକର୍ଣ୍ଣୋ ଏବଂ ହଟ୍ଟା ବାହାର ଦୁନିଆର ସାହାଯ୍ୟ ଚାହୁଁଥାନ୍ତି।
ଭାରତର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଜବାହରଲାଲ ନେହେରୁ ଚିନ୍ତାରେ ଥାନ୍ତି— କେମିତି ସେମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରାଯିବ? କାରଣ ଇଣ୍ଡୋନେସିଆର ସୀମା ଚାରିପଟେ ଡଚ୍ ସେନା ନଜର ରଖିଥାନ୍ତି। କେହି ବି ସେଠାକୁ ଯିବା ମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ସୁନିଶ୍ଚିତ।
ନେହେରୁ ଏହି ଦାୟିତ୍ୱ ଦେଲେ ଜଣେ ୩୧ ବର୍ଷର ଓଡ଼ିଆ ଯୁବକକୁ। ସେହି ଯୁବକ ଜଣକ ହେଉଛନ୍ତି ବିଜୟାନନ୍ଦ (ବିଜୁ) ପଟ୍ଟନାୟକ।
ବିଜୁ ବାବୁ ନିଜ ପତ୍ନୀ ଜ୍ଞାନ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କୁ ସାଙ୍ଗରେ ଧରି ଏକ ପୁରୁଣା ‘ଡାକୋଟା’ ବିମାନ ନେଇ ଉଡ଼ିଲେ। ପତ୍ନୀ ତାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ଆମେ ଯଦି ଫେରିବାନି?” ବିଜୁ ବାବୁ ହସିଦେଇ କହିଲେ, “ଓଡ଼ିଆ ପୁଅ ଇତିହାସ ଗଢ଼ିବାକୁ ଜନ୍ମ ହୋଇଛି, ମରିବାକୁ ନୁହେଁ।”
ସେ ଡଚ୍ ସେନାର ରାଡାରକୁ ଧୂଳି ଦେଇ, ଅତି କମ୍ ଉଚ୍ଚତାରେ ବିମାନ ଉଡ଼ାଇ ଇଣ୍ଡୋନେସିଆରେ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଶତ୍ରୁ ପକ୍ଷର ବିମାନ ଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କ ପଛରେ ଗୋଡ଼ାଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ବିଜୁ ବାବୁଙ୍କ ଅସାଧାରଣ ପାଇଲଟିଂ କୌଶଳ ଆଗରେ ସେମାନେ ହାର ମାନିଲେ। ସେ ସୁକର୍ଣ୍ଣୋଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ଉଦ୍ଧାର କରି ଭାରତ ନେଇ ଆସିଲେ।
ଗପର ଶେଷ ରହସ୍ୟ (The Twist):
ଏହି ଘଟଣା ପାଇଁ ଇଣ୍ଡୋନେସିଆ ସରକାର ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଦେଶର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସମ୍ମାନ ‘ଭୂମିପୁତ୍ର’ ଉପାଧିରେ ସମ୍ମାନିତ କରିଥିଲେ।
କିନ୍ତୁ ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟର କଥା ହେଉଛି, ଯେତେବେଳେ ଇଣ୍ଡୋନେସିଆର ନେତା ସୁକର୍ଣ୍ଣୋଙ୍କର ଏକ ଝିଅ ହେଲା, ସେ ନିଜ ଝିଅର ନାମ କ’ଣ ରଖିବେ ବୋଲି ବିଜୁ ବାବୁଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ। ବିଜୁ ବାବୁ ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ନାମ ଦେଲେ— ‘ମେଘବତୀ’ (Meghawati Sukarnoputri)। ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଏହି ମେଘବତୀ ହିଁ ଇଣ୍ଡୋନେସିଆର ପ୍ରଥମ ମହିଳା ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ହୋଇଥିଲେ।
ଅର୍ଥାତ୍, ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ପୁଅ କେବଳ ଏକ ଦେଶର ନେତାଙ୍କୁ ବଞ୍ଚାଇ ନଥିଲେ, ବରଂ ସେହି ଦେଶର ଜଣେ ଭବିଷ୍ୟତ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ନାମକରଣ ମଧ୍ୟ କରିଥିଲେ।
ଜୟ ଓଡ଼ିଶା! ଜୟ ବିଜୁ ବାବୁ!