ହେମନ୍ତ

ମୌସୁମୀ ସୁନ୍ଦରୀ ଯାଏ ଅପସରି
ହୈମନ୍ତିକ ବାଆ ବହେ
କେଦାରେ କେଦାରେ ଗର୍ଭବତୀ ଧାନ
ସବୁଜିମା ମନ ମୋହେ।
ଉର୍ମି ମତୁଆଲା ସମୀର ପରଶେ
କରେ ଆନନ୍ଦେ ନର୍ତ୍ତନ
ସନ୍ ସନ୍ ସ୍ୱରେ ସ୍ୱାଗତିକା ଗାଏ
ତଟ ଦେଶ ଝାଉଁ ବଣ ।
ଗଗନ ଅଙ୍ଗନ ଅତି ପରିଚ୍ଛନ୍ନ
ନିଳୀମା ପ୍ରକାଶେ ହସି
ଦିବାକର ଅଂଶୁ ପୁଲକ ଜଗାଏ
ରଜନୀରେ ହସେ ଶଶି ।
ଜମ୍ବୁକ ନକୁଳ ବାନର ବିଡାଳ
ସ୍ୱଛନ୍ଦେ କରନ୍ତି ବିହାର
କାଶତଣ୍ଡୀ ହସେ କଲ୍ଲୋଳିନୀ ପାଶେ
ଜଳେ କୁମୁଦ କହ୍ଲାର ।
କୁମ୍ଭାଟୁଆ କୁଆ ଚିଲ ଓ ଚଟିଆ
ଗେଣ୍ଡ।ଳିଆ ପାରା ବଗ
ଗ୍ରାମ ପରିବେଶ କରନ୍ତି ସୁନ୍ଦର
ଏହି ସମସ୍ତ ବିହାଗ ।
ତଟିନୀ ସଲିଳ ସ୍ୱଚ୍ଛ ନିରିମଳ
ସ୍ରୋତ ହୋଇଛି ମନ୍ଥର
ଶୁଭ୍ର ସିକତିଳ ନଦୀ ଶଯ୍ୟ।ପରେ
ହଂସରାଳୀ ଝ।ଡେ ପର ।
କରାଳ ବାତ୍ୟାର କ୍ରୁର ଆକ୍ରମଣୁ
ବର୍ତ୍ତିଥିବା ବଟବୃକ୍ଷ
ସବୁଜ ପଲ୍ଲବେ ମଣ୍ଡାଇ ତନୁଶ୍ରୀ
ପ୍ରକଟେ ଅପୂର୍ବ ଦୃଶ୍ୟ ।
ପ୍ରଶାନ୍ତ ହେମନ୍ତ ଦିଅଇ ବାରତା
ଶୁଣ ଆହେ ଦେଶ ବାସୀ
ଶାନ୍ତି ହିଁ ସମୃଦ୍ଧିର ଅନ୍ୟନାମ
ଅଶାନ୍ତି ଲିଭାଏ ଖୁସି ।
ଆନନ୍ଦେ ଜାଳି ଦିପାଳୀ
ଦୁଃଖ କ୍ଲେଶ କ୍ରୋଧ ମନୁ ପରିହରି
ହୁଅ ସର୍ବେ କୋଳ। କୋଳି।
ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଚଣ୍ଡିକା ମାତା ମହ।କ।ଳୀଙ୍କୁ
କରି ଅର୍ଚ୍ଚନ ପୂଜନ
ନିଜର ପୁର୍ବଜ ମାନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ
କରି ଜ।ଳ ହୁତାଶନ ।
ଅଜଣା ରାଇଜୁ ଅମୃତ ଦୃଷ୍ଟିରେ
ଚାହିଁ ଥାନ୍ତୁ ଦିବଂଗତ
ତାଙ୍କରି କୃପାରୁ ସଦା ସୁଖ ମୟ
ହେଉ ଆମ ଚଲା ପଥ।