ମାଟିର ସୁଗନ୍ଧ
॥ ମାଟିର ସୁଗନ୍ଧ ॥ ଲୋକନାଥ ମିଶ୍ର
Kabita
॥ ଶୂନ୍ୟ ପଥେ ॥
॥ ଶୂନ୍ୟ ପଥେ ॥ ଲୋକନାଥ ମିଶ୍ର ଏହି ଦୁନିଆରେ,କେହି କାହାର ନୁହେଁ—ବନ୍ଧୁ, ସମ୍ପର୍କ, ଭଲପାଇବାମାତ୍ର ଏକ ଅସ୍ଥାୟୀ ଛାୟା ।ହସ, ଅଶ୍ରୁ, ସୁଖ, ଦୁଃଖ—ସବୁ କାଳର ସହରେମିଶିଯାଏ, ଭୁଲିଯାଏ । ମୁଁ ଯେଉଁ ଦିନ ଚାଲିଯିବି,ଚିତାର ଅଗ୍ନିରେଜୀବନର ଶେଷ ଅକ୍ଷର ଲେଖିବି,ତା’ ପରେ ଶ୍ମଶାନରୁଫେରିଯିବେ ସମସ୍ତେ ।ତାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁରେ କିଛି ଲୁହ,କିଛି ସ୍ମୃତିର କଣ୍ଣା,କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଚାଲିଯିବେଘର, ପରିବାର, କାମ,ଜୀବନର ସାଧାରଣ ଚକ୍ରକୁ । କିନ୍ତୁ ମୋ ଛାୟା—ସେଇଠି ଅନ୍ଧକାରେ ବସିରହିବ,ନିରବ, ଶୂନ୍ୟ,ଅଗ୍ନିର ଧୁଆଁରେମୋର ନାମ
THE MAN
THE MAN Tapan Kumar Nayak In the Chicago meet the “Vivekananda”Moving with a lantern amidst illuminated lightPutting the lantern from face to faceIn search of a “man” not a “matter”Behold the Chicago men “the great saint has gone mad”And shouting where is a ‘man’ Where is a manI do not find a man, Oh SuffocatedCircled
ଜୀବନ ଟି ଚାଲେ ବିଦାୟ ପଥେ
🌺 ଜୀବନ ଟି ଚାଲେ ବିଦାୟ ପଥେ 🌺 ॥ ଲୋକନାଥ ମିଶ୍ର ॥ ୧. ଛାତ୍ରର ପୁସ୍ତକ ଦୀପ–ଶିଖାର କ୍ଷୀଣ ଆଲୋକ,ପାଠରେ ଲଗାଇ ଦେଇ ମନ ।ମାତା–ପିତା ହସିଲେ ଶେଷେ,ସଫଳ ହେଲା ତାହାର ଜୀବନ ॥ କିନ୍ତୁ ପୁସ୍ତକ ଧୂଳିରେ ଲାଗି,ଉଇ ଖାଇଲା , କାଗଜ–ଫିକା ।ସ୍ୱପ୍ନ–ତାରା ଦିଗନ୍ତେ ଗଲା,ପୁସ୍ତକ ହେଲା ଅପଚୟ–କାଗଜ ॥ ୨. ସେନାର ସେବା ଦେଶ–ଭୂମିକୁ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ,ସେନା–ସାଥିରେ ଆଗେ ଆଗେ ।ବୁଟ୍ ଚିହ୍ ରହିଲା ଘରଦୁଆରେ ,ନାୟକ ଫେରିଲା
ଜୀବନ ଟି ଚାଲେ ବିଦାୟ ପଥେ Read More »
ଗ୍ରହଣର ଅଟ୍ଟହାସ
ଗ୍ରହଣର ଅଟ୍ଟହାସ ସାରଦା ପ୍ରସାଦ ମିଶ୍ର ବରଷ ମଧ୍ୟରେ ଯେବେ ଯେବେ ଆସେଗ୍ରହଣ ପରାଗ ଦିନହେତୁବ।ଦୀ ଗଣ ଆମିଷ ଭୋଜନକରିଥାନ୍ତି ଏହିଦିନ ।ନିଜକୁ ତିଆରି କରି ଭଲ ରୂପେଆସନ୍ତି ଗଣ ମାଧ୍ୟମଆଖି ଝଲସିବା ପୋଷାକକୁ ପିନ୍ଧିଦେଇଥାନ୍ତି ଦରଶନ ।ଦୂର ଦର୍ଶନ ଉପସ୍ଥାପକ ଗଣଜ୍ୟୋତିଷଙ୍କୁ ସଙ୍ଗେ ନେଇଟି ଭି ପରଦାକୁ କମ୍ପମାନ କରିଭାଷଣ ଚାଲନ୍ତି ଦେଇ ।ସେଥିମଧ୍ୟେ କିଛି ଇସାହି ପଣ୍ଡିତହିନ୍ଦୁ ଆରାଧ୍ୟ ମାନଙ୍କୁପରିହାସ କରି କରିଥାନ୍ତି ଯୁକ୍ତିଭାବନ୍ତି ଉଚ୍ଚେ ନିଜକୁ ।ବୁଝି ହୁଏ ନାହିଁ ଏହାର ଫଳରେକିବା
ସେଇ “ମା”
ସେଇ “ମା” ତପନ କୁମାର ନାୟକ ବଦଳିବନୀ କେମିତି ଯେସ୍ନେହର ପରସ ଭିତରେଈର୍ଷା, ଦ୍ଵେଷ ଯେତେ ଅଜ୍ଞାନଅନ୍ଧତ୍ଵର ଅନ୍ଧକାରଅବା ଚିହ୍ନା ମୁହଁର ଅଭୂଲାପଣ | ତୋଳିଆଣି ସକାଳୁ ସକାଳୁସ୍ନିଗ୍ଧ ମୁହୁରତର ଚୁମ୍ବନଆଙ୍କିଦେ ତୋ ଯଠା ର ସମୟର ପ୍ରତିଦାନଚିବୁକରେ ଫୁଲର ପରଶ ଦେଇସଉନଲାଇଦେ , ରହିବନି ତୋ ଶିଶୁରଆଉ ଅଭୁଜା ପଣ | ଲୁକ୍କାୟିତ ମନ ଭିତରୁଲିଭିଯିବ ଯେତେ ପଶୁପଣନିଜ ପ୍ରତିବିମ୍ବରେ ହଜି ଯାଉଛୁ ତୁ କାଇଁଲୁଚିଯିବ ଯେତେତୋର କ୍ରୁଦ୍ଧଗର୍ଜନ | ଅହଂକାର, ମିଥ୍ୟା ଆବର୍ଜନାକଳୁଷିତ ବାତାବରଣସଫା
ଗୁରୁ ଦିବସ
ଗୁରୁ ଦିବସ ସାରଦା ପ୍ରସାଦ ମିଶ୍ର ଆନ୍ଧ୍ର ପ୍ରଦେଶର ସର୍ବପଲ୍ଲୀ ଗ୍ରାମେତେଲୁଗୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ କୁଳେଜନମିଥିଲେ ଜଣେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୁରୁଷସୀତାମା ଙ୍କର କୋଳେ।ପିତା ବିରସ୍ଵ।ମୀ ଥିଲେ ଉକ୍ତସ୍ଥାନେରାଜସ୍ବ ଅଧିକାରୀପରେ ମାନ୍ଦ୍ରଜ ର ତିରୁତ୍ତାନ ଠାରେରହିଥିଲେ ଘରକରି ।ପରମ ପାବନ ପୁରୁଷ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣରାଧା ପ୍ରେମ ମୟୀ ଦେବୀପୁତ୍ରର ନାମ ରଧାକୃଷ୍ଣ ପିତାମାତାଦେଇଥିଲେ ଭାବିଭାବି ।ଶୈଶବରୁ ଶିଶୁ କ୍ରମେ ବଡ ହୋଇବିଦ୍ୟାଳୟେ ପ୍ରବେଶିଲାଗଣିତ ବିଦ୍ୟାରେ ଧୁରନ୍ଧର କିନ୍ତୁଦର୍ଶନ ବିଦ୍ୟା ପଢିଲା ।ଦର୍ଶନ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ସର୍ବ ଉଚ୍ଚ ଶିକ୍ଷାଲାଭ କରି ସେ ଯୁବକଦେଶର
ହାଲଚାଲ
ହାଲଚାଲ ସାରଦା ପ୍ରସାଦ ମିଶ୍ର କୃଷକ ଯୁବକ ମନ ଆନନ୍ଦରେତିନିଶହ ଟଙ୍କା ନେଇଯାଇଥିଲା ସୋସାଇଟ ଅଫିସୟୁ ରିଆ ସାର ପାଇଁ ।ସୋସାଇଟ ରେ ମିଳିଲାନି ସାରଛକ ଦୋକାନକୁ ଆସିବୁଝିଲା ସାର ବସ୍ତ।କର ମୂଲ୍ୟସେଠାରେ ସ।ତଶ ଅଶୀ ।ପଇସା ନହେବାରୁ ବିକଳେ ଆସିପହଞ୍ଚିଲା ନିଜ ଘରେପତ୍ନୀକୁ ଗେହ୍ଲେଇ କହିଲା ପ।ଞ୍ଚଶଟଙ୍କା ଦେଲୁ ମୋତେ ଧ।ରେ ।ସୁଭଦ୍ରା ଟଙ୍କା ତୁ ପାଇଛୁ ତ ଏବେଦେଇଥା ସେଥିରୁ କିଛିଭାରିଯା ତାର ମୁହଁ ମୋଡ଼ି କହେମୋ ଖର୍ଚ୍ଚ ପାଇଁ ରଖିଛି ।ପାଉଁଜି ସହ
ଗଣେଶ ପୂଜା
ଗଣେଶ ପୂଜା ସାରଦା ପ୍ରସାଦ ମିଶ୍ର ମେଘ ମେଦୁରିତ ଆକାଶ ବୁକେତପ୍ତ ତପନ ଶାନ୍ତଭାଦ୍ର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଚତୁର୍ଥୀ ତିଥିଧୀରେ ବହୁଛି ବାତ ।ଗିରି ଚୁଡ଼ା ଡେଇଁ ସମୀର ଉଲ୍ଲାସେବହେ ସାଗର ଛୁଇଁମତୁଆଲା ହୋଇ ତରଙ୍ଗ ଆନନ୍ଦେବେଳା ବକ୍ଷେ ଲୋଟଇ ।ଗ୍ରାମ ନଗର ପଲ୍ଲୀ ପୁରେ ଆଜିଆନନ୍ଦ ଉଲ୍ଲାସ ଖେଳେଜ୍ଞାନ ବିଦ୍ୟାର ସ୍ଥପତି ଗଣପତିବିଜୟ ଧର। ତଳେ ।ସଜ୍ଜିତ ମଣ୍ଡପ ପୁଷ୍ପ ପଲ୍ଲବେସଙ୍ଗୀତ ଶୁଭେ ଉଚ୍ଚେଗଣ ନାୟକଙ୍କ ମୃଣ୍ମୟ ମୂର୍ତ୍ତିଶୋଭାପାଏ ପୁଷ୍ପ ଗୁଚ୍ଛେ।ବିପ୍ର କଣ୍ଠରୁ ଉଚ୍ଚ।ରିତ ମନ୍ତ୍ରଧୂପ ଝୁଣାର
